Gelen bilgilere göre İstanbul Büyükşehir Belediyesi, İMÇ Blokları’nın yerine yapılacak proje için Katarlı bir grupla anlaştığı ileri sürülüyor. Henüz resmi bir açıklama yok.

İstanbul Manifaturacılar Çarşısı bir dönemin aynasıdır

Çarşı adını plak yapımcıları ile duyursa da burada plakçılar dışında döşemeciler, konfeksiyoncular, makineciler ve duvar kağıtçıları da yer alıyor.

İMÇ Blokları uzun süre “şöhrete giden yol” olarak anıldı. 1980’lerde elinde sazıyla Anadolu’dan büyük umutlarla kopup gelen binlerce insanın ilk durağı oldu. İbrahim Tatlıses’ten Küçük Emrah’a, Mahsun Kırmızıgül’den Özcan Deniz’e birçok isim bu çarşıdan çıktı.

Bugün perdeciler ve duvar kağıtçılarının ağırlığı olsa da çarşıda birçok sektör kendine yer buluyor. Halı, yer döşeme, zemin kaplama, iş elbiseleri, müzik aletleri gibi elektrik ve elektronik sektöründen firmalar çarşıda faaliyet gösteriyor.

İMÇ’nin geçmişi

Tarihçe İstanbul’daki Bozdoğan Su Kemeri ile Unkapanı arasındaki arsada toptan manifaturacılar çarşısı inşa ettirmek amacıyla açılan sınırlı proje yarışması ile başlar.

Çarşıda altı blokta 2 bin 300 işyeri bulunuyor. Kullanım alana 190 bin metrekare olan çarşının inşaatına 1960’ta başlandı ve 1966’da 1. Blok hizmete girer.

Tarihi doku içindeki arsa, Atatürk Bulvarı boyunca 800 metre uzunluğunda, eğimli, dar bir şerittir ve ortasında Şebsefa Hatun Camii bulunur. Yarışma programı; dört farklı tipte 1117 mağazayı, depolar, katlı bürolar, lokanta ve büfeler, açık ve kapalı otoparklar, berber, eczane, güvenlik noktası vb. işlevleri içerir.

Dükkanlar, bulvara göre bir açı oluşturarak, Süleymaniye Camii yönünde görüş sağlayan farklı nitelikteki avlular çevresinde, akıcı bir yaya trafiği sağlayacak biçimde yerleştirilir.

Yaya trafiği, bulvarın yoğun taşıt trafiğinden ayrılmış, arsanın eğiminden yararlanılarak bütün katlara yollardan düzayak girişler sağlanmıştır. Otoparklara ve servis girişlerine ulaşım ise arsanın güneyinde bulvara paralel düzenlenen bir servis yolundandır.

Çarşının kitlelerinin içinde bulunduğu tarihi dokunun oranlarından benzerlikler taşımasına dikkat edilmiştir. Bu amaçla küçük cumbalar, balkonlar, üst katlarda geri çekilmelerle ölçülü bir hareketlilik yaratılmış, böylece Süleymaniye’nin ihtişamı gölgelenmemiştir.

Cephelerde malzeme çeşitliliğinden kaçınılmış, beyaz traverten kaplanan dolgu duvarlar ve brüt beton döşeme hizalarıyla yatay etki güçlendirilmiştir. Üst katlarda dükkanların dış cephelerinin prefabrike kafes elemanla kaplanması ışık almayı sağlarken mimari bütünlüğün korunmasında yararlı olmuştur. Bu büyük kompleksin, günün plastik sanatlarından örnekler taşıması, bunların da mimariyle bütünleşmesi için özel bir çaba gösterilmiştir.

Para