Rapora göre Türkiye genelinde satılık konut fiyatları yıllık bazda %29,8, aylık bazda %3,5 artış kaydetti. Enflasyondan arındırılmış verilere göre ise fiyatlar yıllık bazda %0,7 gerilerken, aylık bazda %0,6 arttı. Ortalama konut metrekare satış fiyatı 39.120 TL, ortalama konut fiyatı 4,8 milyon TL seviyesine yükseldi. Konut yatırımının geri dönüş süresi (amortisman süresi) ise 14 yıl olarak hesaplandı.

Satış adetlerinde düşüş, kredili satışlarda artış

Ocak ayında Türkiye genelinde toplam 111 bin 480 adet konut satışı gerçekleşti. Bu rakam, geçen yılın aynı ayına göre %4,7 düşüşe işaret etti. Toplam satışlar içinde ilk el konutların payı %30,6, ikinci el konutların payı ise %69,4 oldu.

Finansman tarafında ise dikkat çekici bir hareketlilik gözlendi. İpotekli konut satışları yıllık bazda %15,7 artarak 20 bin 263 adet seviyesine yükseldi. Buna karşılık diğer satış türleri %8,3 düşüşle 91 bin 217 adet olarak kaydedildi. Toplam satışlar içinde ipotekli işlemlerin payı %18,2 olarak gerçekleşti.

Bu görünüm, kredi erişim koşullarında kısmi iyileşme başladığına ve faizlerde olası gerilemenin piyasa hareketliliğini destekleyebileceğine işaret ediyor.

Yatırımcıya en çok kazandıran şehirler: Samsun, Diyarbakır, Elazığ

Büyükşehirler dışında bazı Anadolu kentlerinde fiyat performansının daha güçlü olduğu görüldü.

Samsun: Yıllık nominal artış %41,2, reel artış %7,9. Ortalama metrekare fiyatı 34.137 TL, ortalama konut fiyatı 3,9 milyon TL.

Diyarbakır: Nominal artış %40,8, reel artış %7,7. Ortalama metrekare 32.399 TL, ortalama fiyat 4,9 milyon TL.

Elazığ: Nominal artış %37,6, reel artış %5,3. Ortalama metrekare 23.854 TL, ortalama fiyat 3,8 milyon TL.

Bu veriler, gelişmekte olan şehirlerde konut yatırımının reel getiri potansiyelinin daha yüksek olabildiğini gösteriyor.

Reel performansı zayıf kalan iller

Satılık konut fiyatlarının en düşük arttığı iller ise Hatay, Gaziantep ve Muğla oldu.

Muğla, ortalama 78.991 TL metrekare fiyatı ve 10 milyon TL ortalama konut değeriyle Türkiye’nin en pahalı konut piyasası olmaya devam ederken, reel fiyatlarda düşüş görülmesi dikkat çekti.

Büyük şehirlerde Ankara öne çıktı

Türkiye’nin en büyük dört ili arasında fiyat artışında ilk sırayı Ankara aldı. Başkentte yıllık nominal artış %36,1, reel artış %4 olarak gerçekleşti. Ortalama metrekare fiyatı 35.288 TL, ortalama konut fiyatı 4,5 milyon TL oldu.

İstanbul: Nominal artış %31,1, reel değişim sınırlı. Ortalama metrekare 60.391 TL, ortalama fiyat 6,8 milyon TL.

İzmir: Nominal artış %26,7, reel %3,1 düşüş. Ortalama metrekare 49.622 TL, ortalama fiyat 6,1 milyon TL.

Bursa: Nominal artış %26,5, reel %3,2 düşüş. Ortalama metrekare 32.866 TL, ortalama fiyat 4,4 milyon TL.

Kiralarda artış devam ediyor

Türkiye genelinde kiralık konut fiyatları yıllık %25,3, aylık %2,3 artış gösterdi. Reel bazda ise kiralar yıllık %4,2, aylık %0,5 geriledi. Ortalama metrekare kira fiyatı 234 TL, ortalama kira bedeli 25.973 TL seviyesinde hesaplandı.

Yatırım perspektifi

Veriler, konut piyasasında nominal fiyat artışının sürdüğünü ancak reel getirinin sınırlı kaldığını gösteriyor. Kredili satışlardaki artış ise faizlerde olası düşüş senaryosunda satış hacimlerinin yeniden ivme kazanabileceğine işaret ediyor. Özellikle gelişmekte olan şehirlerde reel fiyat artışlarının sürmesi, bölgesel yatırım stratejilerinin önemini artırıyor.

Şahin’in görüşleri şöyle:

Yatırımcıda analitik yaklaşım

Bu dönemde alıcı davranışında net bir kırılma yaşandı. Talep canlıydı; ancak aceleci değildi. Konutun yaşı ikinci plana itilirken, kullanıma hazır olması, yapısal güven hissi vermesi, yaşam kurgusunun netliği ve fiyat-mantık dengesi satın alma kararlarının ana belirleyicisi haline geldi. Piyasa, vaat edilen projeleri değil; somut gerçeği satın aldı.

‘6–9 milyon TL bandı satıyor’

Orta segmentte özellikle 6–9 milyon TL bandındaki, ödeme planı dengeli kurgulanmış projeler yıl boyunca işlem gördü. Bu aralıkta; ister tamamlanmış ister devam eden olsun, nakit baskısı yaratmayan ve teslim süreci makul ilerleyen projeler öne çıktı. Üst segmentte ise 20 milyon TL ve üzeri konutlarda, lokasyon ve mimari kalite doğruysa satışların durmadığı gözlendi.

İstanbul özelinde dikkat çeken başlıklardan biri, yaklaşık 1 milyon dolar bütçesi olan ve konutu yatırım değil doğrudan yaşam alanı olarak gören alıcı profili oldu. Bu bütçeyle bazı merkezi ve köklü semtlerde, yaşı ilerlemiş ancak oturmuş sitelerde hâlâ seçenek bulunabiliyor. Buna karşılık yeni, nitelikli ve düşük yoğunluklu projelerde fiyatların 2,5–3 milyon dolar bandına yaklaşması, bu talep grubunun önemli bir bölümünü erişim sınırında bırakıyor. Bu tablo, piyasadaki sorunun talep eksikliğinden çok ürün–fiyat uyumsuzluğundan kaynaklandığını ortaya koyuyor.

Çelişkili durumlar müşteriyi kaçırdı

Buna karşın inşaat ilerlemesi yavaş, finansman yapısı net olmayan ve fiyatı uzun vadeli ödeme planlarıyla yukarı taşınmış projeler için 2025 zor geçti. Bu projelerde satıştan çok stok yönetimi ve nakit dengesi konuşuldu. Yeni proje geliştirme iştahı zayıflarken, firmalar odağını mevcut üretimi nasıl sürdürülebilir kılacaklarına çevirdi.

Şehir bazında bakıldığında 2025’in en dikkat çekici piyasalarından biri Ankara oldu. Deprem sonrası süreçte kentin özellikle deprem bölgelerinden yoğun göç alması, konut talebini yapısal olarak artırdı. Buna savunma sanayi yatırımlarının Ankara merkezli büyümesi eklenince istihdam ve hane sayısı hızla arttı. Bu iki dinamik, konut üretim temposunu belirgin biçimde yukarı çekti.

Ancak hızlı üretim artışı, şehir genelinde sert bir vade rekabetini de beraberinde getirdi. Arzın hızla büyümesiyle fiyatlama çoğu projede vadeyle dengelenmeye çalışıldı; kampanya dili neredeyse tamamen ödeme planları üzerine kuruldu. Bu yaklaşım kısa vadede satış yaratsa da, orta vadede piyasa dengeleri açısından dikkatle izlenmesi gereken bir tablo oluşturdu.

Yapı ruhsatlarına il bazında bakıldığında ise deprem bölgesinin etkisi net biçimde görülüyor. Depremden doğrudan ya da dolaylı etkilenen şehirlerde üretim artarken; İstanbul, İzmir ve Bursa gibi uzun süredir konut ihtiyacı barındıran büyük şehirlerde üretim açığı devam ediyor. Bu durum, Türkiye’deki konut sorununu yalnızca toplam ruhsat sayısıyla değil; coğrafi dağılım ve gerçek ihtiyaç merkezleri üzerinden okumak gerektiğini gösteriyor.

Yıllık satış 1.5 milyonu geçer ama…

Yıl genelinde konut satışlarının 1,5 milyon adet seviyesine yaklaşması bekleniyor. Satışların yaklaşık üçte ikisi ikinci el, üçte biri birinci el kaynaklı. Ancak kamu projeleri hariç tutulduğunda, özel sektörde birinci elin payının yüzde 15 civarında kalması dikkat çekiyor. Verilen ruhsatların 750 bin bandında seyretmesi, üretimin nicelik olarak yeterli; ancak nitelik, lokasyon ve fiyatlama açısından dengesiz olduğunu ortaya koyuyor.

“2026’da her konut satılmayacak, doğru olan satılacak”

GAPAS Başkanı Mustafa Kemal Şahin’e göre 2026’nın ilk bölümünde denge arayışı sürecek. Talep ortadan kalkmış değil; yalnızca doğru ürünü bekliyor. İnşaatı planlı ilerleyen, teslim riski taşımayan ve satın alma sürecini kolaylaştıran projelerde satış ivmesinin kademeli olarak artması bekleniyor. Birinci elin payı yükselirken, ikinci el piyasasının da canlılığını koruyacağı öngörülüyor.

Sonuç net: Gayrimenkul sektörü artık hacimle değil, doğrulukla büyüyor.

2025’in en açık mesajı şu oldu:

Kazanan, en çok üreten değil; ne ürettiğini, kime sunduğunu ve hangi şehirde sunduğunu bilen oluyor.