Hayallerimiz yıkıldı sesimizi duyan yok!

Pana Film sadece arsa sahiplerini değil, ev hayaliyle Pana Yapı’dan daire alanları da mağdur etti. Bunlardan biri Cengiz Evren… Koşuyolu’nda oturan Evren, 30 senelik ‘birikimiyle’ çocukları için toplam 800 bin TL’ye iki tane 1+1 daire satın aldı. Firma, büyük umutlarla daire alan Evren’e evin 2018’de teslim edileceğini bildirse de arazide temel bile atılmadı. Cengiz Evren, “Bütün hayallerimiz yıkıldı” diyor ve ekliyor: “Ev alalım hayalimiz vardı. Çocuklarımın başlarını sokabileceği yuvaları olsun istedim ama olmadı.”

Devamında Cengiz Evren’e ev alma sürecini soruyorum. Şöyle yanıtlıyor: “Tanıdık vasıtasıyla aldım, 300 bin TL’sini nakit ödedim. Gerisi için de senet vermiştim. Sonrasında ‘Pana battı’ diye dedikodular çıktı. Araştırmaya başladık, baktık gidişat gerçekten iyi değil. Sonrası malum. Senetlere dair 2 davam vardı. Birinci mahkeme, ‘ödeme yapılsın’ kararı verdi, diğeri de durdurma kararı çıkarttı. Bilirkişi de inceleme yaptı ve bizi haklı buldu. Ortada bina yok, binayı geçtim temel bile yok. Mahkemeler hâlâ devam ediyor. Korkuyorum oturduğum eve icra takibi çıkartacaklar diye.”

‘Durumları içler acısı’

Evren’e göre Fikirtepe kentsel dönüşüm mağdurlarının sesini duyan yok. Sözlerini ise şöyle noktalıyor: “Mücadelemizi sürdürmeye çalışıyoruz ama bizlerin sesini dinleyen kimse yok. En azından gerçekten mağdur olan arkadaşların durumu düzeltilsin. Ben artık evden de vazgeçtim, evi yıkılan toprak sahipleri evsiz kaldı. Onların durumu içler acısı. Hadi bizim başımızı sokabileceğimiz bir evimiz var, onların o da yok. Pana’nın yaptığı tamamen dolandırıcılık. Türkiye’den kaçmazlarsa ceza almalarını istiyorum.”
Leke Platformu Sözcüsü Engin Akgüzel: Bu ülkede dava açmak bile zor

► Fikirtepe’de kentsel dönüşüme başlanmasının üzerinden seneler geçti. Tüm bu süreci nasıl değerlendiriyorsunuz?

Aslında süreç yürümüyor. Martın 2’si ve 3’ünde duruşmalar var. Nitelikli dolandırıcılıktan ağır ceza mahkemesinde yargılanacaklar. İddianameyi okuduğumuzda bilirkişilerce de tespit edilen, şirketin mallarını çok ucuza sattığını görüyoruz. Savcının görevi vatandaşın hakkını korumaktır. Fakat savcılığın, ucuza satılan yerler ile ilgili tedbir kararı yok. Raci Şaşmaz’ın yüzlerce daire sattığı mahkeme kararlarıyla sabit. Buna rağmen yurtdışı çıkışı yasağı yok. Normal biri yapsa şimdiye tutuklanmıştı. Mal varlığına karşı tedbir kararı da yok. Niye bu karar yok anlamış değiliz, süreç sağlıklı ilerlemedi.

► “Dava uzun sürecek” gibi bir endişeniz var mı?

Duruşmalara katılacağız, kalabalık olacağız ve mahkemeye derdimizi anlatacağız. Umarım tutuklama kararı çıkar, tedbir kararı çıkar. Mal varlıklarına tedbir konması en azından insanların içini rahatlatır. Bu davanın kısa süreceğini düşünmüyoruz. Devletin Fikirtepe’de imzaların atılması sürecinde tarafgirliği vardı. Elimizde evraklar var, “İmza atın yoksa kamulaştıracağız” denilen… Bakanlık imza atmak zorundasınız diye sıkıştırdı. Mağduriyetler yaşandığı zaman da devlet, “Taraf değilim” diyor.

► Pana Yapı’nın kaç projesi var burada?

6 projesi var. Bunlar Broklyn adı altında toplandı. Family, Metro, Dream, Life, City ve Park projeleri. Devrettikleri var. Ama evleri yıktıkları 4 proje var. Bunlardan bir tanesini tamamladılar fakat o da eksik. Bankaların hepsi satışta, yani orada daire satın alanların evleri satılıyor. İnsanların parasını ödediği yerler satılıyor.

► Yarım bırakılan inşaatlar ve kentsel dönüşüm Fikirtepe’de neyi değiştirdi?

Doğma büyüme buralıyım. Büyüklerimiz anlatırdı ya, “Eskiden dostluk vardı” diye. Şimdi biz anlatıyoruz. Kentsel dönüşüm adı altında yapılanlardan önce insanların da hatası var. Bana göre buradaki mağduriyetin 3 ayağı var. Birincisi devlet müteahhitleri kontrol etmedi. Müteahhit, arsaları alayım, daha sonra pazarlarım diye girdi. Vatandaş da söylenenlere inandı ve imza attı. Biz imza atmayan gruptuk. “Bunlar yapamaz, mali gücü yok, daha önce inşaat işi yapmamışlar, imza atmıyoruz” dedik.

Bakanlık görevlileri, “görevimizin başındayız” diyecek

2012’de imzalar atılmaya başlanmıştı, 2015 yılında bakanlıktan gelen yazı üzerinde imza atmak zorunda kaldık. Burada yıkılmamış evler var. 64 yapı adasının 16’sı bitmiş, 10-12’si yıkılmış durumda. Onun dışındakilerde ise insanlar yaşıyor. Yarın deprem olduğunda insanlar bu binaların altında kalacak. Bu insanlar enkaz altında kaldığında bakanlık görevlileri, “görevimizin başındayız” diyecek. Elazığ’da gördük, Van’da gördük. Burası için de tedbir alın diyoruz. Burada 2018’de metrekare fiyatları 12 bin TL idi, şu an 5-6 bin TL’ye insanlar yerlerini satıyor.

Geçenlerde bir arkadaşımla konuştum, “Kaç maliksiniz” dedim. “Başladığımızda 400 küsur kişiydik, şu an 750-800 civarıyız” yanıtı verdi. Çünkü insanlar ölüyor, insanlar evlerini göremeden ölüyor. Devletin bir şey yapması lazım.

Uğur Şahin – Birgün

okuz filmin yer aldığı yarışma ilk, ikinci veya üçüncü filmini yapan ve Türk sinemasının görece yeni kuşağını temsil eden, bununla birlikte olgun bir sinematografi ortaya koyan yönetmenlerin yapımlarına ağırlıklı olarak yer veriyor.

Filmlerin çoğu daha önce Berlin, Venedik, Toronto gibi önemli uluslararası festivallerin programlarında yer aldıktan sonra Türkiye’deki ilk gösterimlerini İstanbul Film Festivali kapsamında gerçekleştiriyor. Yine seçkiyi tematik anlamda gözden geçirirsek bu yılın yarışma filmlerinde bireysel hikâyeler kadar toplumsal gerçekçi temaların da öne çıktığını görüyoruz.

Bu iki yaklaşım tarzını başarıyla iç içe geçiren ve festivalden hemen sonra 19 Nisan itibariyle vizyon salonlarında seyredilebilen Ali Vatansever filmi Saf, festival jürisinden herhangi bir ödül almasa da bölümün dikkat çekici yapımlarından biri.

Hayaller Fikirtepe’nin geleceğineydi

Saf, gecekonduda yaşayan genç bir çiftin mahallede çıkan kentsel dönüşüm söylentileri üzerine hayatlarının nasıl değiştiğini konu ediniyor. Filmin başkarakterleri Kamil ve Remziye içten içe bir parçası olamayacaklarını hissetseler de Fikirtepe’de kurulacak yeni ve şaşaalı hayata dair vaatlerden etkileniyor ve tıpkı mahallenin diğer sakinleri gibi daha iyi bir gelecek hayalleri ile derin bir umutsuzluk arasında bocalıyorlar. Çiftin hayatındaki belirsizlikler, iyiliksever ve naif bir adam olarak tanınan Kamil’in uzun süren işsizliği ile birleştiğinde karı kocanın ahlaki sınırları test edilmeye başlanıyor ve zor kararlar vermelerini gerektirecek bir süreç başlıyor.

Üstüne bir de Remziye birlikte çalıştığı Romanyalı Ivona, Kamil ise potansiyel bir iş için mahallesine yerleşen Suriyeli göçmen Ammar ile rekabet etmek zorunda kalınca yüzleştikleri koşullar daha da çetin bir hâl alıyor.

Vatansever’in filmi temelde iki başkarakterin yaşadığı ikilemleri ele alırken, kentsel dönüşüm, soylulaştırma, sosyal adaletsizlik, işsizlik, göç gibi birbiri içine geçmiş toplumsal konuları da tartışmaya açıyor.

Filmin başarısı “dönüşümü” mekân ve içinde yaşayan insanları kuşatacak bir temaya dönüştürmesinde yatıyor. Ammar’ın Remziye’yle konuştuğu sahnede olduğu gibi, filmin bazı çıkarımları karakterlere söyletilerek yer yer fazla doğrudan bir üslup benimsense de bütündeki sinema duygusu seyirci ile film arasındaki ilişkinin kopmasını engelliyor.

Fikirtepe’nin viranesi ile lüksü arasında

Fikirtepe’nin virane ile lüks arasında, Araf’a benzer hâlini etkili bir biçimde yansıtan görsel işçilik ve şehrin, inşaatların, makinelerin gürültüsünün karakterlerin ruh hâlini yansıtacak şekilde kullanıldığı ses tasarımı bu noktada önem kazanıyor.

Tüm bu tercihler Safı, İstanbul ve İstanbullular üzerine düşünen son dönemin nitelikli işleri Zerre (2012), Babamın Kanatları (2016), Son Çıkış (2017) filmleri ve Ekümenopolis (2011) belgeseliyle birlikte anılacak bir niteliğe taşıyor.

Aybala Hilâl Yüksel – Nihayet

"Daha hızlı gidebilirdik"

Bölgede faaliyet gösteren firmaların kazı ve iksa ile yapı ruhsatları almaya devam ettiğini anlatan Nuhoğlu, hak sahipleri ile firmalar arasındaki anlaşmazlıkları, platform üyesi diğer firmaların çözme girişiminde bulunduğunu dile getirdi. Fikirtepe’de daha hızlı ilerleyebileceklerini buna karşılık geciken hiçbir şey olmadığını belirten Nuhoğlu, bir çok noktada çalışmaların harıl harıl sürdüğünü söyledi. Bölgede binaların yüzde 40 – 50’sinin Binalar yükseldiğinde kaba inşaatların bitme aşamasına geleceğini vurguladı.