Prof. Alp’in kaleme aldığı yazı şöyle:

Deprem riski altındaki İstanbul’da yaklaşık 17 milyon insan yaşamaktadır. Bu nüfus aşağı yukarı 5.000.000 bağımsız bölüme denk gelmektedir. Bu konutlar genelde kat mülkiyeti yasası ile yapılan betonarme çok katlı çok daireli apartman yapılardır.

İstanbul riski

Yaklaşık bir milyon konut ünitesi ciddi bir depremde ölümcül risk oluşturduğundan derhal yenilenmelidir. Ayrıca, bir milyon civarında kimi betonarme bir veya çok katlı gecekondular mevcut. Deprem; özürlü ve çarpık bir doku oluşturan bu güvensiz yapı stoğunun tümüyle ve hızla yenilenmesi gerekmektedir. Özetle, beklenen ölümcül depreme yakalanmadan bir an evvel İstanbul’un güvensiz yapı birikimini yenilemek için süratle yaklaşık 2 milyon ünite konut üretmemiz gerekmektedir.

Süperprefabrikasyon fikri

Geleneksel inşaat teknikleri ile bu operasyon çok uzun zaman alacağından ve devasa bütçeler gerektireceğinden hızlı, güvenli, nitelikli ve ekonomik bir yapı üretim teknolojisi, diğer bir adıyla Süperprefabrikasyon fikri kaçınılmazdır.

Çekirdek konut projesi

Tek katlı bir sistemdir, Konutların en sorunlu noktaları ıslak hacimleri, diğer bir deyişle mutfak-banyo-wc üniteleridir. Yapımlarının özel malzeme ve teknoloji gerektirmekte ve konutun diğer kısımlarına nazaran daha pahalı olmaktadırlar.

Islak hacimleri bir araya toplayan 4x4m = 16 metrekarelik bir paket ünite (ÇKM Çekirdek Konut Modülü) fabrikalarda zincir üretimle hafif malzemelerden tesisat ve donanımı ile monoblok bitmiş olarak günde ortalama 1000 adet üretilerek alt yapsı düzenlenen arsalara getirilmekte ve haksahibine ücretsiz teslim edilelmektedir.

Ayrıca, bölgelerin iklim ve yapı kültürlerine göre hazırlanmış projeleri göre ‘tip ev uygulama paketi’ depolardan çok düşük bedelle temin edilerek ihtiyaca göre toplamda 100 metrekareyi geçmemek üzere 2, 3 veya 4 odalı tek katlı çekirdek konut mödülünün etrafına kendi imkanlari ile maket yapar gibi basit şekilde monte edilmektedir. Altyapı yerel yönetimlerin organizasyonunda olacaktır.

Fabrika ortamında hazırlanan çekirdek modül ve paket oda malzemeleri hız, ekonomi ve kaliteyi kendiliğinden sağlamaktadır. Böylece gerek kırsal kesimde, gerekse kentsel dokuda gecekondu tipinde yaşamak durumunda kalan insanımız deprem altında ölüm makinesi niteliksiz konutlardan kurtularak geleneksel mimarimizi ve iklimsel şartları dikkate alan tip projelere uygun, depreme dayanıklı çağdaş donanımlı bir ev sahibi olabilecektir. Bir Devlet-Belediye-Vatandaş ortak girişimi olarak hayata geçirilebilir.

Kapsül ev projesi

Çok katlı bir sistemdir. TOKİ Toplu Konut İdaresi’nin tünel kalıpla inşa ettiği birçok açıdan tartışılan çok katlı bloklardan daha hızlı ve ekonomik, nitelikli konut üretimi gereklidir. Kapsül evler projesi bu amaçla hazırlanmıştır.

Fabrikalarda endüstriyel ortamda bantlarda üretilen 25 metrekarelik kapsül üniteler bir salkım gibi orta sirkülasyon şaftına vinçler yardımıyla takılmaktadır. 25 metrekarelik bir kapsül wc-duş ve mutfağı bulunan tek odalı bir stüdyo konut ünitesi oluşturmaktadır.

İki kapsül yan yana kullanıldığında 50 metrekare kullanım alanına sahip 2 oda 1 salon kullanım alanına sahip daire olmaktadır. Üçlü kullanıldığında 3 oda 1 salon 75 metrekarelik daire elde edilebilmekte. Tek sirkülasyon şaftlı blokların her katında 1 adet 25 metrekarelik stüdyo, 2 adet 50 metrekarelik daire ve 1 adet 75 metrekarelik daire bulunmaktadır. Dağılım kattan kata değişebilmektedir. Ayrıca, modüllerin içindeki oda separasyonları istenildiği şekilde düzenlenebilmekte, 2 oda tek büyük haline gelebilmektedir.

Çift sirkülasyon şaftlı bloklarda her katta 2 adet 25 metrekarelik stüdyo, 4 adet 50 metrekarelik daire ve 2 adet 75 metrekarelik daire bulunmaktadır. Sistem tam esnektir, bir lego oyunu gibi gereksinmelere göre kattan kata değiştirilebilmektedir. Felsefesi tek katlı ‘Çekirdek Konut’ projesi ile paralel olup hız, güven, kalite ve ekonomi hedeflenmektedir.

Alt yapı ve montaj yine yerel yönetimler tarafından organize edilmeli, modüller devlet eliyle hazırlanmalı ve çok ucuz şekilde ihtiyaç sahiplerine sunulmalıdır. Tefriş, hak sahipleri tarafından yapılmalıdır. Bir devlet-belediye-vatandaş ortak girişimidir. Her iki projede de uluslararası fonlar ve deneyim devreye alınmalıdır.

Bir kültür olarak kentler korunmalı

Kentsel yenileme bir yık-yap projesi olmamalıdır. Kültürel değerler, kent kimliği ve kent belleği, sosyolojik, psikolojik boyutlar atlanmamalıdır. Tekrardan ve monotonluktan sakınmalı, projelerde yerel karakter, iklim ve çevreden kaynaklanan dokunuşlarla zengin bir görsel ortam ve yüksek estetik seviye elde edilmelidir. Sonunda deprem güvenli bir ‘beton ormanı’ ile neticelenecek bir dönüşüm operasyonu ‘kaş yaparken göz çıkarmak’ olacaktır.

İlaveten, İstanbul’un eşsiz tarihi varlıkları özel yöntemler ile güçlendirilmeli ve 1999 yılında basbakan basdanismanligi görevim sırasında yurt dışında araştırarak geniş olarak uygulamaya başladığımız ‘Sismik Yalıtım’ sistemiyle deprem riskinden arındırılmalıdır.

20 yıllık fikir

Tümüyle yeni kurulacak kentsel yerleşimlerde ise çevreye saygılı, sürdürülebilir, kendi enerjisini üreten, iklim değişikliklerinre tam duyarlı doğal afetlerden arındırılmış ‘Ekokent’ projemi önermekteyim. Bu araştırmayı 20 senedir sürdürüyorum.

100 milyar dolar gerek

Bana 100 milyar USD bulunuz ‘Süperprefabrikasyon’ endüstriyel yapı üretimi teknolojisi ile Marmara ve Ege bölgelerimizi kısa sürede büyük depreme hazır edeyim.

Prof. Alp’in İzmir Depremi üzerine kaleme aldığı yazı şöyle:

ABD, Kaliforniya da yerleşik GeoHazards International (GHI) organizasyonunun Birleşmiş Milletler Teşkilatının (UN) desteğiyle 2001 yılında tamamladığı ‘Global Earthquake Safety Initiative’ (GESI) Global Deprem Güvenliği Girişimi başlıklı araştırma olası depremlerde kayıp riski açısından dünya sıralamasını açıkladı. Araştırma 6.0 Richter ölçeğinde bir deprem esas alınarak gerçekleştirildi.

Dünya şehirleri arasında

21 şehri kapsayan listede Katmandu’dan sonra 2. sırayı 55.000 ölüyle İstanbul aldı. İzmir, San Salvador ve Mexico City 11.500 ölü ile 7. sırayı paylaştı. Yapılan karşılaştırmada ülke gelişmişliğinin deprem hasarını azalttığı gözlendi.

İzmir Depremi’ne yedincilik sırası

Deprem riski altında bulunan dünya kentsel nüfusunun %85’inin gelişmekte olan ülkelerde yaşadığını, ancak paradoksal olarak Dünya genelinde yürütülen deprem araştırmalarının sadece %15 inin bu bölgelere yönelik olduğunu bildiriyor. Bu durumu gelişmekte olan ülkelerdeki hızlı ve plansız kentleşmeye bağlıyor.

Etüd edilen 21 şehirde 100 milyonu u aşkın insan yaşadığını, yaklaşık 300 bin kişinin deprem nedeniyle ölüm riski altında bulunduğunu bildiriyor. Dünya üzerinde 1 milyon nüfusu aşmış 400 şehrin yüksek deprem riski altında olduğunu ifade ediyor.

Listenin hazırlanmasında 6 parametre kullanıldığı rapor ediliyor:

a) Bina dayanıksızlığı
b) Deprem tetikli yer kaymaları
c) Deprem tetikli yangınlar
d) Arama kurtarma gücü
e) Yangınla savaşım gücü
f) Can kurtarıcı tıbbi imkanlar

Korkutucu listede ilk 10 şöyle

1. Katmandu 69.000 ölü
2. İstanbul 55.000 ölü
3. Delhi 38.000 ölü
4. Quito 15.000 ölü
5. Manila 13.000 ölü
6. İslamabad 12.500 ölü
7. İzmir 11.500 ölü
8. San salvador 11.500 ölü
9. Mexico City 11.500 ölü
10. Jakarta 11.000 ölü

Katmandu Nepal depremi 2015 yılında çok acı yaşadı. Binlerce insan öldü.

Bu bilimsel araştırmayı temel aldığımızda biraz daha şiddetli bir depremde İzmir’de de 10 bin düzeyinde insanımız kaybedilebilirdi.

Akıllanalım artık….!

İstanbul ise saatli bomba…!

Ahmet Vefik Alp

Kıbrıslink, Kuzey Kıbrıs-Türkiye arasındaki 80 km’lik yüzer köprü projemi 2000 yılında rahmetli Rauf Denktaş Beyefendi’nin dileği üzerine hazırlamıştım.

Büyük insan Denktaş, İstanbul Büyükşehir Belediye Başkan adayı olarak hazırladığım Marmara Denizi üzerinden 50 km’lik ‘TRANSMAR’ Pendik-Yeşilköy Yüzer OtoRay Viyadük projemi iç ve dış basından görmüş, heyecanlanmış ve beni Yavruvatan’a davet etmişti. Benzer bir su geçişinin Kuzey Kıbrıs ile Anamur arasında projelendirilmesini arzuluyorlardı.

Rumlar heyecanlansın

Kendilerine Türkiye ile Kıbrıs arasında bu projeyi finanse edebilecek bir ulaşım yoğunluğu olmadığını, neticeten projenin rantabilitesi olmayacağını ifade ettim. Cevaben ‘Hocam, belli mi olur ileride neler olacağı, sen bir çiz bakalım, hem şu Rumları biraz heyecanlandıralım’ demişti.

İstanbul Teknik Üniversitesi Denizcilik Fakültesinden merhum Prof. Dr. Yücel Odabaşı Başkanlığında Dr. Muhittin Söylemez, Dr. Kadir Sarıöz ve Araştırmacı Ebru Narlı’dan kurulu bilim ekibinin teknik desteği ile projeyi tamamladığımda Cumhurbaşkanı çok heyecanlanmış, basına projeyi öven beyanatlar vermiş, ‘Kıbrıs’ın kaderi değişir’ demişti.

Çalışma zamanın en büyük gazetesinde manşet olmuştu.

Kıbrıslink için savaş çıkar mı?

GKRY ve Yunanistan’dan tepkiler gecikmedi, ‘Savaş sebebidir’ diyenler oldu.

Bugün bazı azgın sözde müttefiklerimiz Haçlı ordularını Akdeniz’e yığarak çok haklı davamızda bizi Anadolu ya hapsetmek isterken, yüksek perdeden kafa tutarken, sulhane yaklaşım taleplerimizi geri çevirirken Kanal İstanbul projesini beklemeye, Kıbrıslink projesini gündeme alalım, yaparken de sataşan olursa iki tane sıkalım!

Atatürk’ün çocuklarını bir ‘oldu bitti’ ye getiremeyeceklerini, Türklerle oyun oynayamayacaklarını, kafa tutamayacaklarını kudurmuş Haçlı ittifakına bir kez daha gösterelim….

Yavruvatana Köprü: ‘Yaa Allah, Bismillah, Allah-ü Ekber’….

Prof. Dr. Alp’in yazısı şöyle:

Şu güzel ülkemizin derdi bitmiyor. Haberleri basından almaya çalışıyoruz.

Bir taraftan Doğu Akdeniz de baş gösteren askeri gerilim, çoğu İslam veya müttefik bildiğimiz, uğruna yaslar tuttuğumuz ülkelerin karşımızda yer almaya başlamaları, vs, vs…

Ve içeride yeterince kontrol edilemeyen salgın, uçuşa geçen döviz ve kırılgan ekonomi, açılan gelir makası, düzelemeyen asayiş, politik gerginlik, kadın ve hayvan katliamları, doğal ve tarihi çevrenin talanı, pespaye mimarlık ve şehircilik…

Biri sönerken diğeri başlıyor

Tam Ayasofya Camii polemiği sönerken Tarihi Galata Kulesi restorasyonunda görülen anti- bilim ve anti-sanat restorasyon faaliyeti gündeme düştü.

Galata Kulesi, İstanbul’un önemli tarihi simgelerinden bir tanesidir. Altıncı yüzyılda inşa edilen Galata Kulesi, 1855 yılından beri İstanbul Belediyesi’nin mülkü konumundaydı. Son yerel seçimlerde Belediye yönetimini AKP’nin kaybetmesini takiben yıllardır Belediyenin kontrolünde olan tarihi yapı Kültür ve Turizm Bakanlığı’na devredildi ve Bakanlık kapsamlı bir restorasyon çalışması başlattı.

Hiç hoş değil

Sosyal medya da kocaman hilti kırıcılarla tarihi taş duvarların yıkılmaya başlandığı görülünce tepki büyüdü. Her zamanki gibi hükümete yakın ve/veya hükümetten iş alan mimarlar bu tarihi anıt esere makineli müdahalenin ‘pekte bir zararı olmadı’ derken bilimsel ve sanatsal çevreler bu duruma karşı çıktılar. Bakanlık ise ‘tarihi yapı zarar görmedi, ancak görüntü hoş değil, yükleniciyi uyardık’ deyip ne suya ne sabuna dokunan bilindik bir açıklama yaptı.

Sorun ne?

Ne yazık ki son zamanlarda idarenin ‘ben yaptım oldu’ tarzı yaklaşımları egemen oldu. Bilim ve sanat odaklı, mevzuata uygun ve katılımcı yaklaşımlar azaldı. En hassas simgesel projelerimiz kimin seçtiğini bilmediğimiz kimi seviyesiz projeler ve bilinmeyen mimarlar tarafından üstlenildi. Hiltiler bir yana Galata Kulesinde sorun şudur:
1. Kimse içeri alınmıyor, proje detayları açıklanmıyor, ne yapıldığını bilen yok,
2. Proje onayları tamamlanmadan çalışma başlatılmış.

Böylesine önemli bir tarihi simge yapıda sadece bu iki husus kabul edilebilir cinsten değildir. Gelişmiş toplumlarda bu gibi projeler halkın katılımı ve katkısı ile gelişir ve seçilir, projeler ilgili organlarca tam olarak onanmadan kimse çivi çakamaz.

Bu işi sıradan bir vatandaş ara sokaktaki eski eser tescilli evinde yapsa çoktan Cumhuriyet Savcılığına çekilir ve hakkında ağır ceza mahkemesinde kültürel varlığa zarar verme suçundan dava açılırdı.

“Hadi gel yıkalım şu Süleymaniye’yi desen,
İki kazma kürek, iki de ırgat gerek,
Ancak hadi gel yapalım şunu geri desen,
Bir Sinan, bir de Süleyman gerek.”
Mehmet Akif Ersoy

Emeritus Prof. Dr. Ahmet Vefik Alp
Y. Müh. Mimar Kentbilimci TMMOB(TR), AIA(USA);RIBA(UK)

Prof. Dr. Alp’in yazısı şöyle:

Ülkemizde yine kentsel seller oluştu ve canlar yitirildi

Nedeni açık seçik belli:

.Çevreyi, doğayı acımasızca yiyip bitirmemiz nedeniyle tetiklenen iklimsel değişim;
.Aşırı betonlaşma nedeniyle düşen yağmurun toprak tarafından emilememesi;
.Dere yataklarına vasıfsız çarpık çürük kaçak inşaat yapılmasına göz yumulması..

Mimar ve mühendisler beton keşfedildiğinde çok mutlu oldular. Kalıba döktükleri iddialı formlar kısa sürede sertleşip taşıyıcı bir nitelik kazanıyordu. Ahşap ve taşla uğraşmaktan kurtulmuşlar zengin mimariler tasarlama, desteksiz büyük açıklıklar geçme imkanına kavuşmuşlardı.

Ancak, beton ahşap ve taş gibi doğal bir malzeme değildi. Öncelikle kırılgandı. Depremde esnemiyor, insanları ezerek öldürüyordu. Yoğun kentsel yapılaşma ve taşıt yolları toprağın geçirgenliği kısıtladı, hızlı bir yağmurda can alıcı seller oluşmaya başladı.

‘Betonizasyon’

Ülkemiz özellikle son 20 yıl rantsal dürtülerle aşırı bir betonlaşmaya sahne oldu: Ekonomi üretim yerine betonarme inşaat üzerine kurgulandı. Başta Istanbul olmak üzere büyük şehirlerimiz ve turistik tatil yörelerimiz çarpık çürük yapı ve beton istilasına uğradı. Ateş böceklerinin yerini sivrisinekler aldı. Çevre kirlendi. Deprem ve sel gibi doğal afetler yerleşim bölgelerinde kitlesel olarak canlar almaya başladı. Son yıllarda ‘betonizasyon’ dozu iyice kaçtı.

Ayrıcalıklı imar haklarıyla Istanbul bir bakıma yağmalandı, yanlış yerlere konuşlandırılmış gökdelenlerle muhteşem siluete tecavüz edildi. Kenti önce ‘gecekondular’ sonra da ‘gündüzkondu’lar teslim aldı.

Delice yapılaşma

İstanbul Esenyurt son yıllarda delice yapılandı. Fatura bugün geldi. Covid-19 salgını ve selden nasibini fena aldı. Oranın insanları ödüyor faturayı.

İktidarın beton aşkı büyük projelerde de görüldü. İki güncel örnek vermek gerekirse Yassıada dün demokrasinin bittiği yerdi, bugün de mimarinin bittiği yer oldu. Ticari ve turistik işlevlerle zorlanmış yapılaşma Ada’yı tümüyle betonlamış görsel bütünlükten yoksun dağınık bir proje olarak karşımıza çıktı.

Benzer bir durumda Taksim Camii’nde yaşanmıyor mu ? Burada tarafım: Taksim Camii Kültür ve Sanat Vakfı’nın talebiyle hazırladığım 3 uluslararası ödüllü Taksim Cumhuriyet Camii ve Dinler Müzesi projem ‘beton-yeşil’, ‘dolu-boş’ dengesini koruyor, komşu Rum Ortodoks Kilisesi ile Taksim Atatürk Anıtı arasında yumuşak bir geçiş sağlıyordu.

Çağdaş ve iddialı bir tasarımdı.

Ses getirecekti.

Nitekim The New York Times ve Independent Herald Tribune projeyi geniş yayınladı. Sayın Cumhurbaşkanımız uygun bulmadılar. Yerine yapılan proje ise arsada boş ve yeşil alan bırakmadı, parsel yapılar ile dolduruldu. Kitle ölçeği ‘insancıl’ değil ‘ezici’ oldu.

Ser Mimaran-ı Cihan Mimar Sinan’ın kulakları çınlasın, Ecdadımızda cami külliyelerimiz açık alanlardan kapalı ana mekana avlular ve revaklar gibi yarı açık mekanlar ile bezenerek tedricen kademeli olarak yaklaşan, çevrelerinde oturup sohbet edilen yapıtlardı.

Biz tenkit ederiz

Biz hocalar tenkit etmekle mükellefiz, mimar adaylarımız da okullarda böyle yetişiyor, hazırladıkları taslaklara hocalar kritik veriyor ve projeler olgunlaşıyor. Benim farkım ise sadece hoca değil projeci bir mimar ve şehir plancı olarak alternatif teklifleri de hep ortaya koymuş olmamdır. ‘İstemezük’cü hiç olmadım, çizdim ve ‘buraya onu değil şuraya bunu yapalım’ dedim.

Hükümetin beton aşkı nereden geliyor derseniz, belki de ‘Beton gibi Hükümet’ mesajı verilmek isteniyor. Ancak yalnız ceviz kadar dolular, seller ve depremler değil, virüsler, salgınlar da bize ‘betonu bırak doğaya dön’ diyor…!

Beş binanın üçü ödül aldı

Yapımından vazgeçilen ‘Bilimkent’ Gebze Teknik Üniversitesi Muallimköy İdare Merkezi Binası 2020 MUSE Uluslararası Tasarım Ödülleri’nde Silver Award’da gümüş ödüle uygun bulundu. Böylece Prof. Mimar Ahmet Vefik Alp’in tasarladığı projedeki 5 binadan 3’ü uluslararası ödül almış oldu. Bundan önce Çevre ve Sistem Mühendisliği ile Elektrik ve Elektronik Mühendisliği binaları da uluslararası ödüle değer bulunmuşlardı.

10 yıllık emek heba oldu

Ancak, tamamlanmış 2 bina ve inşaat halindeki 1 bina Gebze Bilişim Vadisi projesi nedeniyle geçtiğimiz yıllarda, TC Sanayi ve Teknoloji Bakanlığı güdümündeki Teknoloji Geliştirme Bölgesi İdaresi tarafından dinamitle uçurulmuş, 100 milyon dolara yakın masraf ve 10 yıllık emek heba olmuştu. Nihayet son ayakta kalan kaba inşattaki yapı da geçtiğimiz aylarda Çevre ve Şehircilik Bakanlığı tarafından iş makinalarıyla yok edilmiş oldu. Akademik Kulüp binasına hiç başlanmamıştı.

Özal’ın hayaliydi

Merhum CB Turgut Özal’ın USA Massachusetts Institue of Technology ‘MIT’e rakip olarak hayal ettiği, Merhum Süleyman Demirel’in bizzat temelini attığı ve açılışlarını yaptığı teknoparklar ve araştırma modülleriyle desteklenmiş Bilimkent, tümüyle haritadan silinmiş oldu. Açılış sırasında projeden etkilenen Demirel’in proje müellifi Ahmet Vefik Alp’e ‘Sen büyük mimarsın’ şeklindeki hitabı basında yer almıştı.

Meclis’e taşınmıştı

Ulusal basında cılız yer bulabilen ödüllü eserlerin kullanılmadan yıkılması ve ödeneklerin heba olmasını ısrarla dile getiren yerel Kocaeli Gazetesi sahibi Tanzer Ünal’ın Cumhuriyet Savcılığı’nda ifadeye çağrılmıştı. Zamanın Sanayi ve Teknoloji Bakanı Kocaeli Milletvekili Fikri Işık’a karşı Kocaeli’nin muhalefet milletvekilleri Lütfü Türkkan ve Tahsin Tarhan’ın TBMM’de beyan, tepki ve sorguları da neticesiz kalmıştı.

Çizdiği bilgisini doğruladı

Mimar Ahmet Vefik Alp’in kaleminden inşa edilecek anıt mezar hakkında yöneltilen soruya, “Merhum ülkücü sanat abidemiz Ozan Arif Şirin Beyefendi nin ebedi istirahatgahını kederli ailesinin teveccühleriyle tasarladığım doğrudur. Rahmetli Ozan Arif’imiz sadece dava arkadaşım değil, aynı zamanda kader arkadaşımdır. Türk Dünyası’nın lideri Merhum Başbuğ Alpaslan Türkeş Beyefendi’nin emanetleri olarak her ne kadar bugün siyasetten uzaklarda ise dek gönüllerinizde küçük bir yerimiz, bir izimiz olduğuna inancım tamdır. Uluslararası ödüllü MHP Genel Merkezi projesini de bendenize emanet eden Başbuğumuza da bir Anıt Mezar projelendirmek naçiz bedenim ebediyete yürümeden inş’Allah bendenize nasip olur…” cevabını verdi.

Kaidenin anlamı da dile getiren Alp, “Anıt Mezar’ın gövdesinde saz şeklinde derinlemesine bir boşluk bulunuyor. İçinde merhumun milliyetçi kimliğini yansıtan derinlemesine 3 hilal konuşlandırıldı. Ozan Arif şiirlerinden birer kıta mezarın yan yüzlerinde yer alırken üst bölümü çevreleyen yatay bant üzerinde tarihteki 16 Türk Devletini temsilen kabartma logolarla bezendi.” Dedi.

Vefat yıldönümünde açılacak

Anıt Mezar’ın Samsun’daki açılışı merhumun vefat yıldönümü olan 13 Şubat 2020 tarihine yetiştirilmeye çalışılıyor. İnşaat çalışmalarına Alp Hoca ve yardımcıları bizatihi nezaret ediyor.

Ozan Arif kimdir?

Şirin Giresun’un Alucra ilçesine bağlı şimdiki ismi ile Yükselen, eski adı ile Hapu Köyü’nde 10 Haziran 1949’da doğdu. 1964’te, İstanbul’da bulunan Şemsi Yastiman Saz Evi’nden 15 liraya ilk bağlamasını aldı. Ülkücü camianın önemli sanatçılarından oldu. Samsun Ondokuz Mayıs Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi’nde uzun süre tedavi gören halk ozanı Arif Şirin, 13 Şubat 2019 günü hayatını kaybetti.

Altımız çürük, üstümüz çarpıktır…
Dikkat: ‘Collapse Teorisi’ devreye girebilir…!!!!

Bu zihniyetle İstanbul deprem faturasını ağır ödeyecektir, kaçış yoktur.….!’

• Türkiye İmar ve Şehircilik açışından geri kalmış bir ülkedir.
• Son 50 yıldır süregelen kentsel ihanet ve rant odaklı yanlışları birkaç senede düzeltmek mümkün değildir.
• Bilgisizlik, siyasi ve parasal hırs deprem tedbirlerinin önüne geçmiştir.
• Kentsel dönüşüm sakat doğmuş, amacından sapmış ve zengin bölgelerle sınırlı kalmış hastalıklı bir uygulamadır.
• Muhtemel depremde İstanbul’un tıkalı araç trafiği ölü sayısını yaklaşık ikiye katlayacaktır.
• İstanbul da ciddi bir deprem Türkiye’mizi zor duruma sokabilir.
• Bütçeyi yamamak için bina güvenliği dikkate alınmadan uygulanan sözde ‘İmar Barışı’ kanımca Türk mimarlık ve şehirciliğine yapılan en büyük kötülüktür.
• Yerel ile merkez arasındaki kısır siyasi çekememezlik son yerel seçimlerden sonra giderek artmıştır.

Köşe dönmecilik, uyanıklık, adam sendecilik, magandalık, cehalet, ahbap çavuş ilişkileri ve racon kesmenin egemen olduğu, bilim ve sanatın itibarsızlaştığı bir ortamda:

Büyük İstanbul büyük deprem faturasını KDV’si ile birlikte bir gün mutlaka ödeyecektir, kaçış maalesef yoktur…!

Ve ‘Collapse teorisi’ devreye girebilecektir…

‘Allah’ bizleri ve evlatlarımızı korusun…

Ahmet Vefik Alp kimdir?

Türkiye’nin ender yetiştirdiği mümtaz bilim adamlarından birisidir.
1994 yılından itibaren birkaç kez İstanbul Büyükşehir Belediyesi’ne başkan adayı olarak özellikle ulaşım ve deprem konularında projeler üretmiş ve TV programları yapmıştır.
İsmi anılmamakla beraber ‘Avrasya Tüpü’ ve ‘Marmaray Boğaz Geçişi’ Alp’in 1995-1999 yıllarında tasarlayıp tanıttığı projelerdir.
‘Üç Katlı Tüp’ projesi de yakında hükümet tarafından açıklanacaktır.

Alp Hoca’nın kaleminden…

İstanbul’un uğradığı tahribatı anlatmaya çalışan bu resim bir dosttan geldi. Tükenişi vurgulamak için hazırlanmış bu fotoğraf şüphesiz bir fotomontaj. Ancak, bu resmin montaj olması gerçeği pek değiştirmiyor. Diğer orjinal resimler, gördüklerimiz ve yaşadıklarımız İstanbul’un son yıllarda uğradığı saldırıyı zaten tarif ediyor.

Bitmeyen terör, yitirilen ana kuzuları, dost bildiğimiz ülkelerin kazık ve tehditleri bir yana kaçaklar, sahteler, hırsızlar, caniler, sapıklar, magandalar, zorbalar, hilekarlar, kanunsuzlar, beli tabancalı eli bıçaklı psikopatlar, mafya bozuntuları, aciz hayvanları katleden yaratıklar ve benzerlerinin cenneti haline gelen Ülkemizin şimdi de bir ‘Suriyeli Göçmenler’ adlı bebeği oldu.

Siyasi arenada sanki bir tiyatro oynanıyor:

Dün birbirine söven çoğu siyasiler bugün sarmaş dolaş, kol kola.

Dün yüzlerce insanımızı içeri atan kimi savcılarımız bugün kendileri içeride.

Kimi beyanatlarını dinliyorsunuz genelde gerçeğin tam tersini anlatıyor.

Bazı siyasiler rüzgar gülü gibi döndü, dönüyor.

Medyadan sağlıklı haberler almak zorlaştı.

Ülkenin bazı kesimleri kan ağlarken bazı kesimlerinde eğlence almış başını gidiyor.

Kimi insanlarımız sağlıklı yemek bulamamaktan hastalanırken, kimi insanlarımız da fazla yemekten hastalanıyor.

Ülke bu durumda iken başta İstanbul’un, bazı diğer şehirlerimizin ve turistik beldelerimizin geri dönüşsüz bir şekilde bozulmuş olması sürpriz değil.

Şehirlerin görüntüsü toplumların ulaştığı medeniyet çizgisi ile doğrudan orantılıdır. Ülkede bozulma var ise bu kısa zamanda şehirlerin görüntüsüne kalıcı bir şekilde yansır ve yapışır.

Ne acıdır ki İslam’ın gurur kaynağı, iftihar vesilesi şehr-i şahane İstanbul yine biz müslümanlar tarafından murdar ve heder edildi…..

Bu tahribat düzeltilebilir mi, defigüre edilen İstanbul, esas kimliğine geri dönebilir mi..?

Başkan adayı olduğumda amacım ve hedefim bu idi, seçilebilseydim bu tükenişi erkenden frenleyerek kentsel mega-restorasyonu yönetecek bilgi ve deneyime sahiptim…..

Muhtemeldir ki rahmetli lider Türkeş bendeki bu heyecanı görmüş ve bendenizi MHP İstanbul Başkan adayı yapmıştı…

1994 ve 1999 adaylıklarımda çok çalıştım, ancak MHP İstanbul’da zayıftı, oyları yukarı çekebildim ancak kazanamadım.

Ve İstanbul ile beraber bende heder oldum.

Haberlere bakılırsa tepesine 3 ruhsatsız kat ilave edilmiş, bunlar da İmar Barışı ile aklanmış. Zemin kat ise ruhsatsız işletiliyormuş, Çevredeki binalar da benzer durumdaymış. Savcılık raporu bize bunları tam olarak anlatacak.

Kartal’ a neredeyse Kabine’nin tamamı geldi… Cumhurbaşkanımız, TBMM Başkanımız (o şimdi İstanbul Büyükşehir Belediye Başkan adayımız), sayın bakanlarımız…

Valimiz de orada… Ah ah, vah vah..!!…

Ancak olan canlı canlı gömülen masum vatandaşlarımıza ve ailelerine oldu. Peki sorumlular nerede, nerede kamu düzeni ve bina güvenliği, kaçak katları görmezlikten gelen yetkililer…?
Tüm sorumluların yargılanmasını bekliyoruz. Malum bizde genellikle bir iki kişi göstermelik kurban edilir, konu kapanır.

Ancak İstanbul’un yaklaşık %70’i bu şekilde bir ayağı çukurda yaşıyor. Bir bina çöktü, darmadağın olduk, peki muhtemel İstanbul Depremi’nde 50.000 bina çökünce ne olacak? Ülkemizi dış güçlerin yardımlarına mı teslim edeceğiz???

Bugünkü dünyada kimse karşılıksız bir çöp vermiyor. Yardım diye gelip çökenler var, farkında mısınız?

Bu acı olay bir kere daha gösterdi ki İstanbul da ciddi bir deprem sadece İstanbul’u yakmaz, Türkiye’nin ipini çekebilir.

İmar Barışı Türk Mimarlık ve Şehirciliği’ne yapılmış bir ihanettir. Sözde Barış ile aklanan ve paklanan kimi kaçak yapılar birer betonarme tabuttur…

Oy ve parasal kaynak kaygısıyla aceleye getirilen bu son İmar Affı ayakta zor duran milyonlarca betonarme tabutu yasallaştırdı, yıkım karaları ve cezalar kalktı. Zaten bir kaç göstermelik operasyon hariç bu kaçak binalar belediyelerimizin çeşitli bahaneleriyle yıkılamıyordu.

İmar Barışı için bakanlarımız ekranlara çıkıp şu kadar kişi başvurdu, şu kadar para geldi, hedeflerimiz tuttu şeklinde memnuniyetle bilgi verdiler. TV’lerde imar barışı reklamları dönmeye devam ediyor, süre de uzatıldı. İmar barışı cezayı kaldırdı ancak Kartal’da ceza fena kesildi.

Ben de arkasında olurdum

İmar Barışı sınırlı çıksaydı ben de arkasında olurdum. Ancak çok geniş tutuldu, tarihi yapılar, özel koruma alanları, doğal, arkeolojik, kentsel sit alanları, sahiller, turizm merkezleri, riskli yapılar kapsam içine alınarak Türk Mimarlık ve Şehirciliği’ne büyük ve kalıcı bir darbe vuruldu.

Bu yasayı çıkaran eski bakanımız şimdi Ankara Büyükşehir Belediye Başkanlığı’na aday.

Cumhurbaşkanımız Kartal ziyaretinden ‘buradan alacağımız çok dersler var’ dediler.  Yaklaşık 20.000 kişinin canını ve malını götüren 1999 Körfez Depremi’nden sonra da böyle demiştik.

Sonuç ne oldu?

Sonuç; milyonlarca çürük ve çarpık yapıyı yasal hale getiren İmar Barışı oldu. Bu sözde barış ile ülkemizdeki uyanık köşe dönmeciler bir kez daha ödüllendirildi, kamu düzenine saygılı vatandaş ‘enayi’ yerine konuldu.

Bir de bu affolan kaçak binaların sağlamlığı yapı sahibinin sorumluluğuna emanet edildi. Adam sorumlu olsa zaten kaçak ve sakat yapı yapmaz, değil mi Sayın Cumhurbaşkan’ım?
Esastan topal imar ve şehircilik sistemimiz Kartal’da çöken binanın altında bir kez daha ezilmiştir.…

Türkiye İmar ve Şehirciliği bir trajikomik tiyatrodur. Benim de aday olduğum İstanbul Belediye Başkanlığı seçim afişlerini hatırlıyorum, ‘Aşkla Geliyoruz’ diye slogan yazan başkan adayının aşkı herhalde beton ve rant aşkı olmalı ki İstanbul bu hale geldi.

Ben boşuna yazıp çizdiğimin farkındayım. Bu işler böyle geldi böyle de gider… Fransız düşünür Montesqieu’nun dediği gibi.. Biz bunu hakediyoruz ve faturayı ödemeye devam edeceğiz.

Ama canımızla, ama malımızla…

Ahmet Vefik Alp